Znakowanie fotoradarów
Dobra wiadomość dla tych kierowców, których szara sylwetka fotoradaru przyprawia o ból, żołądka, głowy i skurcz prawej nogi, której stopa automatycznie wędruje w górę.
Bardzo niezręcznie jest pisać o fotoradarach w negatywnym tonie, bo przecież w myśl zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego są rzeczą niezwykle pożyteczną. Skłaniają kierowców do respektowania ograniczeń prędkości w miejscach, gdzie powinni jechać szczególnie ostrożnie (w teorii, bo z praktyką bywało różnie). Zadaniem fotoradaru jest rejestrowanie wykroczeń i karanie niesubordynowanych kierowców. Jednak część tzw. masztów stała przez długi czas pusta. Niektóre tak długo, że aż przerdzewiały i już z daleka było widać, że są puste, bo po prostu prześwitywały...
Nie mniej jednak nawet te puste fotoradary były skuteczną metodą na piratów drogowych zwłaszcza tych, którzy nie znali trasy. Można oczywiście dywagować nad zasadnością umieszczania ich w niektórych miejscach, łącznie z absurdalnymi ograniczeniami prędkości w miejscach, gdzie nie ma żadnego zagrożenia dla życia, zdrowia, czy nawet spokoju kogokolwiek.
Teraz po tym jak wszystkie stacjonarne fotoradary zmieniły właściciela (wszystkie przejęło ITD) rozpoczęło się oznakowywanie czynnych masztów. Te mają być bardzo dobrze widoczne, ponieważ będą oklejone jaskrawożółtą taśmą. Raczej nie będzie możliwości, by którykolwiek kierowca nie zauważył, że ma przed sobą aktywny fotoradar.
Znacznie gorzej jest z usuwaniem atrap z pobocza dróg. Miały one zniknąć wraz z wejściem w życie nowych przepisów (1 lipca 2011 r.), ale jak można się przekonać, nadal stoją i mają się dobrze. Część z nich z pewnością zostanie wypełniona działającym sprzętem, który ma być zakupiony przez ITD. Jak informuje rzecznik inspekcji Alvin Gajadhur :
- Na razie mamy 75 czynnych urządzeń, które przejęliśmy od Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad oraz policji. W tym roku chcemy dokupić kolejnych 300 fotoradarów - powiedział rzecznik.
To nie zabrzmiało zbyt optymistycznie, ale zważywszy na fakt, że wszystkie fotoradary będą wyraźnie oznakowane, nie brzmi to już tak groźnie. Kierowców powinien ucieszyć także przepis, który już od dłuższego czasu obowiązuje w Polsce. Mowa o granicy błędu urządzeń pomiarowych, która obecnie wynosi 10 km/h. Fotoradar wykona zdjęcie dopiero wtedy, gdy o 11 km/h zostanie przekroczona dozwolona prędkość. Ten przepis nie powinien jednak specjalnie cieszyć kierowców bowiem urządzenia będące dotychczas własnością policji miały ustawioną znacznie wyższą „tolerancję” (około 20 – 30 km/h). Po przejściu urządzeń w ręce ITD wszystkie zostaną przestawione na wspomniane 10 km/h.
Opozycja fotoradar kontra kierowca, trochę przypomina zabawę w kotka i myszkę. Wszyscy raczej wiedzą, że dzięki tym urządzeniom na drogach jest bezpieczniej, ale i tak nikt ich nie lubi. Kierowcy oraz wynalazcy prześcigają się w metodach na oszukanie wymiaru sprawiedliwości (antyradary, urządzenia wykrywające czynne maszty, płyta CD pod lusterkiem...), ale nasz naród ewidentnie lubi szybką jazdę. Problem w tym, że dróg, gdzie można pojechać nieco szybciej bez obawy, że zostaniemy uwiecznieni na niespecjalnie ładnej fotografii jest nadal niewiele. Podróżowanie pomiędzy nawet dużymi miastami wiąże się z nieprzyjemną, niemalże szarpaną jazdą – co chwilę na naszej drodze pojawia się teren zabudowany, ograniczenie do pięćdziesiątki i nie rzadko fotoradar lub radar typu suszarka. Tak niestety wygląda podróżowanie polskimi drogami krajowymi i raczej się to nie zmieni (ITD dokupuje 300 urządzeń rejestrujących).
Podsumowując – warto sprawdzić sobie (nawet w Internecie), ile trwa przejazd pomiędzy większymi miastami w Europie zachodniej, czy też nawet południowej. Okazuje się, że przejazd 300 km trwa tam o niemal godzinę krócej niż w Polce.
Źródło: portalnaukijazdy.pl
